"แล้วจะทำยังไง...กับรักที่เรายังมีต่อไป"
...
ความรักนั้นต้องการ ศรัทธา และ สติปัญญา มากขนาดไหนเชียว ?
ถึงจะทำให้ความรักนั้น มั่นคงและยั่งยืน ตลอดไป
และนั่นคือ สถานการณ์ที่ผมกำลังพบเจอ
เมื่อความรักที่ผมมี กำลังอยู่ในช่วงหักเห อีกครั้ง...
...
ผมคิดว่า ผู้อ่านทุกท่านก็คงเคยตกอยู่ในสถานการณ์ที่น่าลำบากใจเช่น
ไม่มั่นใจในอนาคตว่าจะไปรอดมั้ย จะไปได้ไกลแค่ไหน, มันเป็นจริงขนาดไหน,
ลำบากไปมั้ย, รักตัวเองง่ายกว่ามั้ย...อื่นๆมากมาย
(ไม่นับกรณีมีกิ๊กนะครับ)
โดยสรุปคือ ความไม่มั่นใจในปัจจัยต่างๆ ทั้งภายในและภายนอก
หลายๆครั้ง ผมพบว่า ผมตกอยู่ท่ามกลางสงครามระหว่าง ศรัทธา และ สติปัญญา
ฝ่ายศรัทธา นำทัพโดย หัวใจ(บางครั้งมี ไขมันเลวมาช่วยจับตามหลอดเลือด),
ฝ่ายสติปัญญานำทัพโดย สมอง(บางครั้งก็เต็มไปด้วย แอลกอฮอล์และขี้เลื่อย)
...
เหตุการณ์ล่าสุดที่ผมเจอ คือ มีความจริงบางอย่าง ไม่สอดคล้องกัน ตามที่ควรจะเป็นกับคนที่ผมรัก
ผมจึงโทไปเคลียร์และไม่สามารถหาคำตอบที่แน่ชัดของสิ่งที่เกิดขึ้นได้
และยังไม่มีกำหนดการที่จะสามารถพิสูจน์ปัญหาโลกแตกข้อนี้ได้
หลังจากเคลียร์ไม่ลง ศรัทธากับสติปัญญาจึงพร้อมใจละเมิดข้อตกลงหยุดยิงที่ทาง YAJOK เคยจับทั้งคู่ลงนามร่วมกัน
โรมรันพันตู ในตัวผม...จนต้องระงับสติด้วยเบียร์และมิตรสหาย (ผู้ที่เบื่อเรื่องของผมอย่างแรงแล้ว)
เนื่องจากการเดินทางตามหาหัวใจครั้งนี้ ช่างเหนื่อยล้า เต็มไปด้วยข้อกังขา ไม่ว่าจะเป็นสถานการณ์ปัจจุบันและอนาคต
เราจึงเลือกหยุดความสันพันธ์ไว้ตรงจุดนี้
....
ดาวเคราะห์ (ซ้ำกรรมซัด) 2 ดวง จากคนละกาแล็กซี่ ถูกแรงดึงดูดที่เรียกว่า โชคชะตา
พาให้โคจรมาพบกันในแบบที่น่าพิศวงที่สุด
และสุดท้าย หลงรักซึ่งกันและกัน...
แต่ความรักอย่างเดียวคงไม่เพียงพอ ที่จะทำให้เราได้มีทางร่วมกัน
ในเมื่อ ดาวดวงหนึ่ง มีอิสระที่จะทำอะไรที่ตัวเองต้องการ เนื่องจากไม่มีประชากรบนดาวมากนัก
ในขณะที่อีกดวงหนึ่ง มีภาระหน้าที่มากมายที่ต้องรับผิดชอบประชากรบนดาวของตัวเอง
เราอาจเคยโคจรตัดกันบ้างในช่วงสั้นๆของชีวิต แต่สุดท้าย เราก็มีทางที่ต้องไปของเราเอง
เราอาจเป็นเพียง พิภพคู่ขนาน
ความจริง บางครั้ง ก็เจ็บปวดสิ้นดี
....
สงครามระหว่าง ศรัทธากับสติปัญญา ยังไม่จบลงง่ายๆ
ในเมื่อผมเป็นคนมีความดันทุรังสูงมาก และไม่ยอมแพ้ต่ออะไรง่ายจนกว่ามันทุกสิ่งจะพังลงต่อหน้า จนทำอะไรไม่ได้แล้ว
ผมยังมีความหวัง...แม้มันจะริบหรี่มากก็ตาม...
มิตรสหายผมทุกคน ต่างถือหางสติปัญญาเต็มที่ เพราะไม่ว่าจะนั่งดู นอนดู ตีลังกาดูมุมไหนแล้ว
ยิ่งเดินต่อไป ยิ่งไม่น่าจะเจอทางออก...รังแต่จะเป็นเรื่องเดิมๆในวงเหล้าเคล้าน้ำตา
แต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อผมยังรักเธอคนนั้นอย่างเต็มเปี่ยม...และเธอก็รักผมเช่นกัน
ถึงแม้ความจริงหรือหลักฐานจะปรากฏให้เห็นว่า สิ่งที่ผมศรัทธาและเชื่อเสมอมา อาจเป็นเรื่องโกหกทั้งเพ
แต่ลึกๆในใจผมก็ยังเชื่อว่า ผมนั้นถูกต้องแล้ว
"ศรัทธาอย่างมีสติ" อาจเป็นคำพูดที่ขัดแย้งในตัวเอง แต่กระนั้น มันก็เป็นคำพูดที่ถูกต้องในทุกสถานการณ์
อย่างน้อยผมคนนึงก็เชื่ออย่างนั้น
แต่เพื่อนก็ยังแย้งว่า..."แล้วไงวะ"
เพราะถึงแม้ ความจริงจะเป็นอย่างไรก็ตาม...มันก็ไม่ได้รับประกันว่าเราทั้งคู่จะสมหวังในที่สุด
เนื่องจากยังมีปัจจัยอื่นๆนอกเหนือจากนี้ รอเราอยู่อีกมากมาย
และเพื่อนผมก็พูดถูก
.....
ทุกวันนี้ สงครามในตัวผมก็ยังไม่จบ...ได้แค่มาเขียนบ่นเล่าเรื่องราว ซ้ำๆซากๆ บนโลกบูดๆเบี้ยวๆใบนี้
เมื่อใดที่ผม หาทางออกที่ชัดเจนสำหรับเรื่องทั้งหมดได้
ผมจะมา Update ให้ทราบนะครับ
วันนี้ ขอตัวไปเปิดตู้ หยิบขวดเหลืองหม่นคู่ใจ
ออกมาดับความฟุ้งซ่านซักพักนะครับ...
...
ปล วันไหนเขียนยาว แสดงว่า กลุ่มใจ ครับ T^T
